Uitwijken naar Accumersiel ?

Deel 5 van onze vakantie 2012. Voor deel 4 klik op: Verwaaid in de Kleine Belt.

Voor de derde week van onze vakantie werd goed weer voorspeld. Oostelijke winden en geen buien meer. In de week daarna wisselvallig weer. Wij kozen daarom om in week drie van de Oostzee naar Lauwersoog terug te varen. We hadden dan nog een week over voor de tocht naar Ketelhaven.

Eindelijk mooi weer op de Oostzee.

Op zondag 22 juli verlieten wij Kappeln aan de Schlei voor een tocht naar Kiel. Prachtig zeilweer deed vele slechte dagen vergeten. We wilden havens blijven aandoen waar we nog niet geweest waren. Deze dag werd dat Kiel-Wik. Een stille verenigingshaven naast de marinehaven. Maar wel bijzonder, die grote grijze vloot naast je. En om 07:00 uur 's ochtends: Vlag hijsen (in de marinehaven). Dan klinkt er door de omroepinstallaties een commando, gevolgd door een marsmuziekje. Op alle boten hijst men dan de Duitse driekleur. Om 08:00 uur 's avonds het strijken van de vlaggen op de zelfde wijze. Bijzondere momenten!

Bij de marine in Kiel.

De haven Kiel-Wik ligt ook vlak bij de sluis naar het Nord-Ostsee-Kanal. Dat nodigt uit voor een wandeling naar de eerste Hochbrücke. Vanaf die brug heb je een prachtig uitzicht over het Nord-Ostsee-Kanal, het sluizencomplex en de Kieler Förde.

Zou deze wel in die sluis passen? Kiel-Holtenau

Die sluis is groter dan gedacht. Kiel-Holtenau, 's ochtends 08:00 uur

Wij vertokken de volgende ochtend om 07:30 uur en konden gelijk aansluiten bij een vrachtschip in de grote sluis. Later hoorden we dat andere boten na ons vier uur (!) moesten wachten. Wat een mazzel. Wij voeren naar Rendsburg om daar te tanken en eten in te slaan. Ook om nog even lekker te ontspannen, want de volgende dagen werden lange dagen.

De haven van Regatta-Verein Rendsburg.

Hoogwater rond de klok van zes betekent in Brunsbüttel aan het einde van de middag gelijk door de sluis naar Cuxhaven. In Cuxhaven hebben we de Americahaven uitgeprobeerd. Wat zal ik daarover meedelen. Men zegt: Altijd plek. Maar de haven lag bijna vol. Veel passanten uit Nederland. Je ligt er rustig, maar van slapen komt niet veel als er een vrachtschip stenen ligt te lossen gedurende de gehele nacht!

Mediterrane sfeer op het Nord-Ostsee-Kanal.

De volgende dag vroeg de Elbe af. Opvallend was de geringe ebstroom. Ligt dit aan het doodtij, rond het eerste kwartier? Ik weet het niet. Daardoor kwamen wij wel tijd te kort voor aankomst rond hoogwater te Norderney. Alleen op de motor lopen wij niet meer dan 5 knopen. In de plaats van Norderney kozen wij voor een stop in Accumersiel. Wij vreesden drukte op het eiland Langeoog en Accumersiel is niet veel verder weg. Beide havens worden bereikt via het zeegat Accumer Ee tussen de eilanden Baltrum en Langeoog. De Accumer Ee is smal en ondiep, zoals ook andere zeegaten tussen de Duitse waddeneilanden. De betonning was goed in orde, maar de lijn van de tonnen was sterk verspringend. Goed opletten dus. Wij maten bij hoogwater 4 m diepte. Bij eb staat hier dus erg weinig water. De geul naar de haven van Accumersiel is eveneens niet diep. De haven zelf houdt ook weinig water. In- en uitlopen dus bij minimaal half tij. We lagen er rustig en konden een lekker visje eten in de Fisch-Imbiss. De volgende ochtend weer vroeg uit de veren. Nu bleek dat er die nacht een stevige wind had doorgestaan. Ik had er al rekening mee gehouden, maar de vanuit het noorden binnenlopende zee bouwde op de ondiepte in de Accumer Ee aardig op. Onze boot had er geen moeite mee, maar ik heb mensen zien omkeren.

Uitzicht over het wad vanuit Accumersiel.

De tocht kreeg nog een heftig vervolg. Op zee bleek een ruwe zee schuin achter in te lopen. Een letterlijk misselijk makende zee. De achterlijke wind hield het schip niet zijdelings vast en we rolden flink. De schipper kan daar niet zo tegen. De vissen kregen wat mee. Pas bij de ton Riffgat konden we een betere koers varen en de zeeziekte was op slag over.

Het zeegat uit!

Ook ter hoogte van het Riffgat hoorden we een noodoproep. Iets wat wij nog niet eerder meemaakten. Een Mayday van een Nederlands jacht. Door de afstand had ik geen goede ontvangst. Het Mayday-relay van andere schepen was echter zeer duidelijk. Een echtpaar, beiden 54 jaar, wilde de Accumer Ee op. Het 7 m lange schip met zwaardkiel raakte een zandbank en de boot sloeg lek. Het echtpaar is gered door een Duitse visser, hun boot zonk. Deze zeegaten zijn gevaarlijker dan de zee zelf. Maar ik weet natuurlijk niet wat er precies speelde. De oproep kwam kort na laag water. Door dit voorval vergeten we deze dag niet meer.

Wij kwamen op 26 juli goed aan op Borkum. Ondanks de eerdere zeeziekte liet ook de schipper zich de maaltijd bij restaurant Baalmann goed smaken! We konden de volgende dag genieten van een heerlijke ochtendtocht naar Lauwersoog.

Avondsfeer in Dokkumer Nieuwe Zijlen.

Lauwersoog betekent altijd een beetje bijkomen en afscheid nemen van de zee. Ook weer van het goede weer! De resterende dagen kregen we de ene na de andere bui over ons heen. Alleen op woensdag kwam de zomer even terug.

Zomer in Friesland. Langs Warga.

Het was een vaarvakantie met regelmatig te harde wind en regen. Ondanks die wisselvalligheid is de vakantie erg goed bevallen. Aanpassen aan de omstandigheden blijft het beste. En op de wal is zoveel te zien!

Maar of we de boot nogmaals lang van te voren wegbrengen? Nu denk ik van niet. Het kost heel wat moeite en de boot is lange tijd weg. Op een zaterdag naar de haven rijden, al is het alleen maar om op de boot te zijn. Dat heb ik in de tijd voor de vakantie gemist. Dat ga ik nu nog even inhalen. En in volgende jaren? Dat zien we dan wel weer.

Verwaaid in de Kleine Belt

Deel 4 van onze vakantie 2012. Zie voor deel 3: Met 6 Bft in de Duitse Bocht ...

Op zondag 8 juli zijn wij met de trein naar Rendsburg gereisd. Gelukkig lag de boot al in Rendsburg. Met het voorspelde weer zouden we niet vanuit Nederland richting Oostzee gevaren zijn. Alle moeite van het vooraf wegbrengen van de boot was dus niet voor niets.
Na op maandag de bootvoorraad te hebben aangevuld vertrokken we voor een korte tocht door het Kieler Kanal richting Kieler Förde. Bij de sluizen in Kiel-Holtenau wachtte ons een verrassing. De kleine sluizen waren defect. Alle boten, grote- en recreatievaart, moesten door de grote sluizen. En dat in vakantietijd! Achteraf las ik dat een defect aan één van de deuren de oorzaak was. Men kon niet anders! Wij hadden op die dag geluk en konden direct de sluis invaren. Maar we hadden pech met het weer. Bij vertrek uit de sluis braken de hemelpoorten open en trok de wind aan tot een dikke 6 Bft. Probeer dan maar eens lekker ergens een havenbox in te varen. Met die ervaring en de weersvoorspelling in gedachten besloten we vanaf Kiel in kleine stapjes noordwaarts te reizen, richting Kleine Belt. Wij waren daar nog nooit geweest en de onvoorspelbare weersituatie gaf daar nu alle aanleiding toe.
Uiteindelijk hebben we in de eerste twee weken drie Fjorden bezocht.

Onder zeil de Kieler Förde uit!

1. Kappeln aan de Schlei

Het havenfront van Kappeln

Varend van noord naar zuid of omgekeerd hadden we al eens Maasholm aan de Schlei aangedaan. Nu zijn we verder gevaren naar Kappeln. Dat beviel ons zo goed dat we op de terugweg nogmaals de Schlei zijn opgevaren. Kappeln heeft vele havens. Wij kozen op de terugweg voor de verenigingshaven net na de brug. De brug opent om het uur, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Geen belemmering dus.

De Schlei bij Kappeln

Vanuit Kappeln konden we prachtige fietstochten maken langs de Schlei en langs de Oostzeekust naar het natuurgebied Geltinger Birk. Natuurlijk moest ik ook de historische Eisenbahnklappbrücke zien bij Lindaunis en het plaatsje Arnis, waar onze zeekaarten gemaakt zijn. En over Eisenbahn gesproken: Grenzend aan de haven in Kappeln is het terrein van de Angelner Dampfeisenbahn Kappeln - Suederbrarup

2. Glücksburg aan de Flensburger Förde

De haven van de Flensburger Segelclub e.V. aan het Quellental.

Het weer bleef wisselvallig. Elke dag trok de wind aan tot 5 bft, in buien 6 tot 7 Bft. Wij kozen na Kappeln voor een vaartocht richting Flensburg. We hadden echter geen zin om in de stad te gaan liggen en kozen voor een haven eerder, die van Glücksburg. Dat was een gelukkige keuze! De haven ligt volledig in de natuur. Vanuit de haven kijk je over de Förde. De winkels liggen op fietsafstand en vlakbij ligt een mooie boulevard. In de omgeving zijn vele fietsuitstapjes mogelijk, natuurlijk ook naar Flensburg.

Wasserschloss Glücksburg

Centrum Flensburg

Avondstemming vanaf de boot in de haven van Glücksburg

3. Haderslev aan de Haderslev Fjord

Dan toch naar de Kleine Belt, met een tussenstop in Sonderborg. De marina's wilden we niet aandoen. Liever kleine knusse havens, "weg van de snelweg". Na de passage van de klapbrug in Sonderborg viel ons oog op een verenigingshaven, direct aan de Fjord. We hebben daar aangelegd. Een fijn ligplaatsje met uitzicht op de voorbij trekkende botenstroom.

Aan de steiger in de Sonderborg Fjord

Alle gelezen paniekverhalen over de klapbrug in Sonderborg lijken ons niet meer van toepassing. De brug opende nu elk half uur, ook op zondag.

Brugopening Sonderborg

Het weer veranderde niet, 's morgens rustig en 's middags buien en loeiende wind. Wij kozen voor een tocht richting Haderslev Fjord. Diep weg in de Fjord is het rustiger liggen dan aan open havens aan de Belt. Ook de grote stroom boten blijft weg uit de Fjord. Haderslev werd ook weer een aangename verassing. Rustig aan de gemeentelijk kade en toch vlakbij het centrum. Het stadje is het bezoeken waard. En ook Haderslev heeft een museumtrein!

Langs de kusten van de Kleine Belt.

Haderslev haven.

Haderslev centrum.

Haderslev Fjord

Na anderhalve week varen met veel wind en buien vroegen wij ons af wat we wilden. Doorvaren om Sjealland of rustig terug richting Kappeln om bij de eerste de beste mogelijkheid de Duitse Bocht "te nemen". Ik had niet zo veel zin meer om de boot weer in Duitsland te laten liggen en nogmaals met de trein op en neer te moeten reizen. We hadden beiden wel zin in een rustige terugreis via onbekende haventjes. De keuze was snel gemaakt. We kozen voor de terugtocht naar Kappeln, ditmaal oostelijk langs het eiland Als. Daar zouden we Mommark aandoen. Ook vanuit Mommark wilden we fietsen. Hevige regenval hield ons echter in de comfortabele kajuit. Jammer, maar hier komen we nog wel eens terug.

Mommark

De voorspelling voor de derde vakantieweek was uitmuntend, oostelijke winden en warm weer. Daarbij een prettig tij, 's morgens en 's middags rond zes hoog water. Dat wilden we niet laten schieten.
Vanuit Kappeln zijn we op zondag 22 juli teruggevaren naar Kiel. Daarover meer in deel 5: Uitwijken naar Accumersiel?

Met 6 Bft in de Duitse Bocht ...

Deel 3 van onze vakantie in 2012 naar de Oostzee. Zie voor deel 2: Naar Lauwersoog

Wij brengen in 2012 onze boot in etappes naar de Oostzee. Na de eerste tocht lag de boot in Lauwersoog. Ik wilde samen met een kennis (met zeebenen) de Forever naar Rendsburg varen. Daarvoor hadden wij op het werk tussen 1 en 15 juni geen afspraken gepland. Zo konden we direct weg als het weer goed was. Maar dat viel tegen. Het ene lagedrukgebied na het andere kwam langs. De voorspelde "weerluikjes" werden snel opgevuld door weer nieuwe lagedrukgebiedjes. In de eerste week was ook het tij niet gunstig. Hoogwater rond het middaguur of middernacht. Ik wil bij onzekere voorspelling niet het risico lopen om 's nachts op zee te zijn. Dus het werd wachten...

Foto 1: In de buitenhaven van Lauwersoog

Uiteindelijk zijn we op zondag 10 juni met trein en bus naar Lauwersoog gereisd om de volgende morgen vroeg te kunnen vertrekken. Op zondag stond er nog een dikke ZW4. 's Nachts werd het windstil. De voorspelling voor de maandag van de Deutsche Wetterdienst: Umlaufend 0-2 Bft. Niets hield ons tegen. Maar bij vertrek was de wind ONO 3. Tegenwind dus. Maar op een rustige zee geen probleem. Later trok de wind aan tot 4 Bft en kromp naar NO. Vanaf de ton Osterems werd het, met motor en genua, enkele uren flink hobbelen aan de wind.

Foto 2: Volle steigers in de avondzon op Norderney

Door in Lauwersoog vroeg weg te gaan hadden we op Norderney een plek voor het uitzoeken. Enkele uren later lagen de steigers vol. Blijkbaar hadden meer zeilers gewacht op rustig weer. Maar wat zou de volgende dag brengen?
De voorspelling van de DWD bleef staan op NO-N 4 Bft. Dat moet te doen zijn, vergelijkbaar met de eerste dag. Wij stonden om vijf uur op en vertrokken om zes uur, zonder de Navtex te raadplegen. In het Dovetief aangekomen bleek al snel dat er meer wind stond. Hoog in de 5, soms 6 Bft. De zee bouwde zich op en flinke golven rolden ons tegemoet. Ik heb op het punt gestaan om om te keren. De boot liep onder motor en gereefd grootzeil goed over de golven heen. Dat gaf vertrouwen. We besloten door te gaan. Eenmaal buiten was de wind continu NO 5-6. Met een koers rond de 75 gr. dus erg hoog aan de wind. Het dieselverbuik zou hoger uitpakken dan verwacht. Net toen ik begon te denken aan uitwijken naar Wilhelmshaven nam de wind af en kromp verder tot N 4 Bft. De golf dempte en het werd aangenamer. De koers naar de ton Westertill-N was goed te doen. Daarom geen uitwijken maar recht naar de Elbe.

Foto 3: Drukte op de scheepvaartroute "Neue Weser"

Bij het kruisen van de scheepvaartroute "Neue Weser" was het goed uitkijken. Ik had het nog niet zo druk meegemaakt. We besloten in deze zee niet te wachten maar met de motor flink bij op de kont van een vrachtvaarder te sturen om zo tussen de schepen door te kunnen. Onder zeil alleen had ik dat niet gedaan.

Foto 4: Samen richting Elbe

Ter hoogte van de ton Elbe 1 was de wind weer aangetrokken tot N 5-6. Dat gaf weer hoge golven, ditmaal overdwars. We hielden het in de kuip niet droog meer. Niet erg, we waren toch al ingezouten....

Wat heb ik van deze dag geleerd? Ik ben weggegaan zonder de actuele wind te weten. Helemaal fout. Een dag later was het NW 4-5 en veel beter te doen. Ik weet dat het schip in deze zee zich goed houdt. Zelf had ik er moeite mee, maar het kwam gelukkig niet tot vissen voeren.... Overdag is het te doen, maar leuk is anders.

Daarna kregen we twee dagen rust op Elbe en Nord-Ostsee-Kanal. Dat was heel erg lekker na een dag achtbaan. Een paar voorvallen uit de laatste dagen:

Nederland-Duitsland

In Brunsbüttel komt, tussen vijf en zes uur, de havenmeester langs. Hij vroeg nu aan alle schippers, ook de duitse, om de vlaggen weg te halen. Brunsbüttel had kennelijk slechte ervaringen met voetballiefhebbers. Hij vreesde bij een overwinning van Nederland voor overlast en adviseerde ons bij bedreiging direct 112 te bellen.... Ik had direct geen zin meer om de kroeg op te zoeken om op "vijandelijk gebied" sportief de wedstrijd te volgen. Het bleef die avond rustig. Duitsland won.....

Foto 5: Overdag rust in Brunsbüttel

Foto 6: Wat is ie klein..

Drie maal rood

Op het Kieler Kanal kunnen ook de jachten worden tegengehouden. Als er een groot schip in de nauwe bochten bij Rendsburg vaart wordt de tegengestelde vaart met het sein 3x rood gestopt. Twee jaar geleden overkwam ons dat op de zelfde plek. Wij bleven liggen maar alle andere jachten gingen door. Frustrerend! Nu bleef iedereen liggen. Resultaat was dat alle boten die ons tijdens de vijf uur varen tussen Brunsbüttel en Rendsburg hadden opgelopen, groot en klein, nog steeds in de uitwijkplaats (Weiche) Schülp lagen toen wij daar arriveerden. Na 15 minuten wachttijd voor ons mochten we met z'n allen verder.

Foto 7: Onderweg op het Nord-Ostsee-Kanal

Reken maar dat we na aankomst een flesje hebben losgetrokken! En voor wie lekker eten wil, naast het havenrestaurant is ook de Italiaan in het centrum zeker aan te bevelen!

Foto 8: Bij Regatta-Verein Rendsburg aan de Obereidersee

Zo konden we op 15 juni met een goed gevoel de boot achter laten en met de trein terug naar huis. Nog drie weken wachten en dan verder richting Kieler Förde!
De loketbeambte van de Deutsche Bahn: Was? Für Ihr beiden? Die meisten schicken die Frau nach Hause...."

Foto 9: Het spoorwegviaduct in Rendsburg van de andere kant bekeken

Foto 10: Vanuit de trein een laatste blik op het Kieler Kanal

Op zaterdag 16 juni trok op zee de wind weer aan tot ZW 7 ......
Voor deel 4 zie: Verwaaid in de Kleine Belt.

Fotos 3-6: Th. van Oossanen

Meer over de Duitse Bocht in het bericht: Door de Duitse Bocht.
Meer informatie over het Nord-Ostsee-Kanal in: Nord-Ostsee-Kanal

Naar Lauwersoog

Deel 2 van de vakantie 2012.

Zie voor deel 1: deel 1

We brengen onze motorsailor in etappes naar de Oostzee. In het Hemelvaartsweekeinde de eerste etappe van Elburg naar Lauwersoog.

We lieten de boot in dit voorjaar in Elburg staan. Schilderen was de bedoeling. Het weer werkte niet mee. Van schilderen kwam niet veel. Alleen het hoogst noodzakelijke is gedaan. Op de woensdag voor Hemelvaart ging de boot te water. Op donderdag vertrokken we richting Lemmer. De Roggebotsluis draaide als op zondag. Dat betekent 10:00 uur aanvang dienst. We dachten om 09:30 op tijd te zijn maar we konden aansluiten in de rij..
Bij Lemmer werd het nog drukker. De sluis naar het Prinses Margrietkanaal gaf vertraging en ook in de havens was rust ver te zoeken. Na eerst gegeten te hebben is de maststrijkinstallatie gemonteerd. Veertien uur na vertrek van huis "vielen we om" en zochten de kooi maar op..

Drukte tijdens Hemelvaart in Roggebotsluis

De tweede dag verliep mooier. Na vertrek uit Lemmer zijn we in één keer doorgevaren naar Dokkummer Nieuwe Zijlen. Dankzij de al gemonteerde maststrijkinstallatie werd niet meer gestopt.
Wij maken meestal gebruik van de route over het Prinses Margrietkanaal tot aan het Burgumer Mar en verder via de Lits-Lauwersmeerroute langs Zwaagwesteinde. De Lits-Lauwersmeerroute heeft bruggen met 3 m doorvaarthoogte. Daar kunnen we met gestreken mast onderdoor.

Met gestreken mast bij Suwald

Eén van de vele bruggen met ca. 3,0 m doorvaarthoogte

Halen we dat wel?

Zeker!

Onder Arriva door

Hier komt de Kollummer kaas vandaan!

Mede door het mooie weer werd het een fantastische dag. Om 16:00 uur meerden we af in jachthaven Lunegat te Dokkummer Nieuwe Zijlen.

Na alle hectiek in Lemmer rust in Dokkummer Nieuwe Zijlen

Op de derde dag slechts een rustig tochtje over het Lauwersmeer. Dankzij een zuidwesten windje al vanaf de haven onder zeil en absoluut geen haast. Zo stellen wij ons vakantie voor!

Klaar voor zee in jachthaven Noordergat te Lauwersoog

Restte ons op zondagmorgen de thuisreis met het openbaar vervoer. Bij de jachthaven is de bushalte voor de snelbussen naar Leeuwarden of Groningen. Wat wil je nog meer...

Zie voor de maststrijkinstallatie de pagina maststrijkinstallatie

Deel 3: Met 6 Bft in de Duitse Bocht

Maststrijkinstallatie

Onder bruggetjes door, hoe doen we dat?

Eerst wordt de giek van de mast gehaald (compleet met grootzeil en huik) en op het kajuitdak vastgebonden.

Op de mast is de sprenkel bevestigd. De kabels zijn uit voorzorg over de lieren gelegd. Er is er al eens eentje tijdens het maststrijken achter de lier blijven steken, met alle gevolgen van dien.

Vervolgens wordt het voorstag aan de sprenkel bevestigd. Twee lijnen dienen als strijkwant.

Tussen voorsteven en sprenkel komt de strijktakel.

De strijkdraad wordt via een strijkblok op de ankerlier belegd. De mast wordt gestreken en gezet met de elektrische ankerlier.

Op de twee achterbolders komen de staanders van de mastbok. De radioantenne is afschroefbaar, de Navtexantenne wordt omgeklapt.

Voor het daadwerkelijk strijken is onder in de mastkoker de mastgrendel verwijderd. Op het laatst worden de twee voorste onderwantstagen losgemaakt. Bij het strijken slipt de strijkdraad over de ankerlier. Bij het zetten moet de ankerlier het werk doen. De mast ligt na het strijken op de bok

De sprenkel staat nog, daarmee varen we onder 7 m hoge bruggen door.

De sprenkel is omgeklapt op de mast. Nu zijn bruggen met 3,0 m doorvaarthoogte geen probleem meer.

Het gereed maken van de installatie kost ongeveer een uur. Het strijken is een kwestie van vijf minuten. Het zetten is binnen tien minuten gedaan.

Antislipverf

Het dek en het dak van de opbouw van onze motorsailer is voorzien van antislipverf. Vooral het dek was verweerd en dus nodig aan een nieuwe laag toe. Welke antislip was gebruikt wist ik niet. Het leek een zelfde kleur als de opbouw. Hier is Toplac van International gebruikt, kleur Ivoor. Wellicht had de vorige eigenaar de verf gemengd met een antisliptoevoeging. Daar voelde ik niets voor, bang om geen egaal oppervlak te krijgen. Toplac geeft een glanzend oppervlak. Ook nog een mattering toevoegen zag ik helemaal niet zitten. Nee, de keuze viel op Interdeck van International, kleur Sand Beige. (YJG009)

Men had mij gewaarschuwd. Als je een nieuwe antisliplaag wil aanbrengen dien je de oude volledig weg te schuren. En vaak kan dat alleen machinaal. Maar bij onderhoud aan kleine beschadigingen bleek de oude antislip eenvoudig en glad weg te schuren. Ik verwachtte dus met een hobby schuurmachine geen probleem. En die verwachting bleek uit te komen. Ik besloot om alleen het dek en de gangboorden te doen. Het dak van de opbouw komt later wel.

Het was in dit voorjaar geen weer voor lakwerk. Maar de Koninginnedag werd een uitzondering. Gelukkig werd de volgende middag in Elburg ook een warme en drogende middag zodat het werk in twee dagen gedaan kon worden.

De toegepaste werkijze:

1. De oude antislip schoon maken en ontvetten.
2. Het nog vochtige oppervlak schuren met een handschuurmachine.
3. De pap van schuursel verwijderen en het oppervlak goed laten drogen.
4. Na het afplakken van de randen een laag Pre-Kote van International aanbrengen met roller, kleur wit.
5. De afplaktape weer verwijderen en de Pre-Kote een dag laten uitharden.
6. Na nogmaals afplakken de antislip aanbrengen, ook met roller.

De kleur Sand Beige blijkt best mooi te zijn. De zachte tint geeft een rustig beeld. Het rollen van de antislipverf gaat goed, maar het is dik materiaal. Desondanks moeilijk dekkend in één keer. Het is dus zaak voldoende verf te hebben en niet te zuinig rollen. Anders is nog een laag nodig. De antislip doet zijn naam eer aan. De verf droogt mooi strak op en het oppervlak is stroef als schuurpapier.

Al met al voor mij een succes. Volgend jaar is het dak van de opbouw aan de beurt!