De nieuwe NV-Verlag zeekaarten 2015

(bericht bijgewerkt op zondag 3 mei 2015)

Buiten wordt het nog steeds geen voorjaar. Voor Neeltje niet erg, zij blijft nog twee maanden "op de bok". Er komt nog tijd genoeg voor de voorjaarsklusjes. Eerst maar eens de zeekaarten bestellen en op de laptop installeren. Dat gaf een kleine onaangename verrassing.....

Ik werk met het programma WinGPS4Pro van de firma Stentec uit Heeg. Ik gebruikte de digitale kaarten van Stentec voor Nederland en voor de Duitse Bocht en van NV-verlag de kaartensets voor de Oostzee. Alles met perfect resultaat.

 

NV-Verlag kaartensets voor Duitse Bocht en Oostzee,

compleet met CD's en voor de Oostzee havenpilots.

NV-Verlag biedt kaartensets aan met papieren kaart en CD. Die sets zijn voordelig. Sinds kort levert NV-Verlag ook dergelijke sets aan voor de Duitse Bocht en voor Nederland, met gebruikmaking van de originele Hydrografische Dienst kaarten. Alle reden om dit jaar ook de Duitse Bocht sets van NV-Verlag aan te schaffen. Bijzonder zijn de kaarten in Atlas formaat. Het zijn de oude vertrouwde kaarten, maar dan gevouwen en geniet. Het lijkt mij wel handig. Het opzoeken van de juiste kaart is eenvoudiger. Maar het tekenen langs de koersliniaal is wat lastiger door de naad in het midden. Maar wie tekent er nog?

 

Het nieuwe "Atlas" bindwerk van NV-Verlag.

Na installatie bleek dat WinGPS bij inzomen niet meer automatisch de onderliggende kaart toont. De bovenliggende overzichtskaart blijft staan (klik op de plaatjes voor de juiste weergave):

 

De overzichtskaart C1 (1:375.000)

 

 

De volgende C2 is ook nog te grof (1:150.000)

 

En deze willen we zien! Kaart C5 (1:50.000)

 

Dat is niet werkbaar en ik heb Stentec gebeld. Wat blijkt: WinGPS werkt met de dichtheid van de kaart. Bij inzomen wordt de dichtheid minder groot en WinGPS schakelt naar de onderliggende dichtere kaart. Maar nu heeft NV-Verlag al hun kaarten in HD formaat gemaakt met een zodanige dichtheid dat WinGPS niet meer schakelt. Stentec adviseert de bovenliggende kaart uit te zetten of met de hand te schakelen. Dat gaat best maar soms is dat even zoeken. Dat wil je niet als je op een onverwacht kritiek moment de juiste digitale kaart wil zien. We zullen het dit jaar nog aanzien. Overgaan op het programma van NV-Verlag is weer een aardige investering. Bij beide firma's geeft alleen de duurdere Pro versie de AIS signalen weer.

NV-verlag levert elke maand de kaartwijzigingen, ook op papier! De firma stuurt een mail met daarin de links naar de updates. De aanpassingen voor de papieren kaart kan je zelf printen. Bij mij blijken die afdrukken feilloos te passen op de originele kaarten!

 

Geprinte wijzigingsbladen.

De april-wijzigingen waren talrijk. Wellicht doordat dit de eerste wijzigingsbladen zijn na het maken van de kaarten. Ook in de zeegaten Schluchter, Dovetief en Accumer Ee zijn weer tonnen verlegd. Het goed bijhouden van deze wijzigingen kan belangrijk zijn bij het aanlopen naar de eilanden!

In onze boordbibliotheek hadden wij al de boekjes van Jan Werner van uitgever Delius Klasing. Nieuw op de boot is dit jaar de Hafenguide van de Noorse uitgever Skagerrak Forlag, ook via Delius Klasing verkrijgbaar. Voor de kusten van Noorwegen, Zweden en Denemarken is een dergelijk werk ook beschikbaar, maar dan niet in het Duits.

De uitgave van Jan Werner (links) en de Hafenguide van Skagerrak Forlag.

 

Luchtfoto, kaartje en beschrijving, waardevol bij een havenkeuze.

De tonnenposities op de Noordzee laad ik in mei weer in mijn GPS vanaf de site van Nautin en dan kunnen we vertrekken. Maar natuurlijk eerst de voorjaarsklusjes. Naast het bijwerken van wat lakplekjes betreft dat alleen wat werk aan luikjes en muggenhorren.
En we krijgen een zonnekleed op de giek!

 

De zeilmaker maakt een mal voor het zonnekleed,

we hebben er al weer zin in!

Zie ook de oudere berichten over de vakantievoorbereiding:
Oostzee 2010: Planning vaartocht naar Denemarken
Oostzee 2012: Zeekaarten kopen: vakantievoorpret

Wordt vervolgd,

Jan

Afscheid van een vaste zomerligplaats

Bij de aanschaf van onze motorsailer hadden we een droom: Niet meer aan vakanties vastzitten, maar vrij kunnen trekken langs onbekende kusten. Die droom kan natuurlijk alleen uitkomen als we beiden kunnen stoppen met werken. En dan ook nog gezond mogen zijn. Maar nu lijkt die droom toch wel dichtbij te komen.

Vanaf 2015 de wind in de zeilen ....

In 2015 stopt de schipper met werken en daarna kunnen we weg. Niet voor wereldreizen, niet echt vertrekken, maar wel een zomer lang. Dat is voor ons al een hele uitdaging. Niet meer kunnen terugvallen op een vaste ligplaats is ook nieuw. We hebben het er graag voor over. Daarom nemen we na 1 jaar Harderwijk, 6 jaar Lelystad Haven en 12 jaar Ketelhaven afscheid van een vaste zomerligplaats.

Donderdag 18 september 2014 werd een bijzondere dag, niet alleen door het zomerse weer. Ketelhaven was voor ons een vertrouwd plekje geworden. Vanaf 2003 lagen wij er met onze Hurley 800 en vanaf 2008 met onze Black Rose. Beslissen dat je weg gaat terwijl je het juist zo fijn hebt is een hele stap. Door dat mooie weer werd het vertrek uit Ketelhaven een klein feestje. Maar goed ook, we hebben alleen maar goede herinneringen aan deze rustige en mooi gelegen haven.

Genieten op het Ketelmeer, hier met onze Hurley in 2004

Vanaf volgend jaar gaan we het dus anders doen. We laten de boot in de winterstalling staan tot de datum van vertrek. Dan denken we aan begin mei. In september zijn of komen we in Elburg terug. Maanden lang varen langs de kusten van de Oostzee of misschien toch nog een keer via Zeeland en België naar Engeland, we zien wel. Misschien overwintert Neeltje wel een keer in het verre noorden. Vaker zal ze een week of langer ergens blijven liggen. We hebben in de afgelopen jaren gemerkt dat daarvoor altijd wel ergens een plekje beschikbaar is. In 2010 hebben we al eens geproefd aan het gevoel van niet weer snel terug hoeven. Daarna was ons plan definitief.

We hebben onze motorsailer zes jaar geleden voor dit doel gekocht. De boot is niet snel, maar dat hoeft ook niet, nu is er tijd genoeg. De stabiele ligging van de boot maakt reizen erg comfortabel. Nu we wat ouder worden is dat ook fijn. Ook bij slecht weer hebben we een comfortabele kajuit met "buitengevoel". We denken dat onze keuze voor dit schip destijds de juiste was.
In die zes jaar hebben we de boot aangepast aan onze wensen. De stuurautomaat (zie vorig bericht) was het laatste grote project. Neeltje is er klaar voor, nu wij zelf nog......

Neeltje is er klaar voor, Elburg 19 september 2014

Ik zal in dit Blog onze vaartochten beschrijven. Dat blijf ik achteraf doen. Indien u wilt, kunt u ons wel volgen op : "Marinetraffic" Indien u niet direct bij Neeltje komt: Klik op "All Vessels" en vul 244270021 in het zoekvenster. Die site is wel afhankelijk van ontvangst door aangesloten walstations. Dat geeft niet altijd een actuele positie. Kijk dan later nog eens.

Ik wil in dit bericht ook melding maken van vele fijne reacties op dit Blog. Ik heb inmiddels al een aardig lijstje van schippers die wij nog een keer hopen te ontmoeten. Voor alle reacties, uit Nederland, België, Duitsland en Engeland: hartelijk dank. We houden contact!


Nu wens ik alle lezers een goed winterseizoen toe en tot volgend jaar!

Evolution stuurautomaat in stalen schip

(Bijgewerkt tot 7 augustus 2014)

Sinds de aanschaf van onze motorsailer in 2008 wilde ik een stuurautomaat. Maar dat bleek niet eenvoudig. Het grote probleem was een goed werkend kompas. Een fluxgate kompas werkt in ons schip niet voldoende. Het kompas wordt te veel beïnvloed door het staal van het schip. Een gyro-kompas was noodzakelijk. Maar dat was kostbaar. Toen ook nog de oude SPX serie van Raymarine tijdelijk niet meer leverbaar was zag ik van inbouw af. Maar de wens bleef.

Raymarine Evolution sensor EV-1

In 2013 bracht Raymarine een nieuw systeem uit, de Evolution. Volgens Raymarine compenseert de EVO ook de deviatie, de afwijking van het kompas door de invloed van het metaal in het schip. Dat wilde ik eerst wel eens zien. Het heeft echter een tijd geduurd voordat ik informatie kon vinden over ervaringen met deze automaat op stalen schepen. In de afgelopen winter las ik de eerste positieve reacties. Contact met de eigenaar van de Zahree (zie hun Blog: dezahree.blogspot.com ) gaf de doorslag. En zo kwam het eind juni toch nog tot een nieuw project.

Onze motorsailer heeft een hydraulische stuurinrichting met twee (stuurwiel-)handbediende pompen, nummers (2) en (3) in onderstaand schema. De stuurautomaat moet dit systeem sturen door een derde elektrisch aangedreven pomp, nr. (5) in het schema. Het schema komt uit de oude handleiding van Vetus (april 1987!) en laat het complete systeem zien. Het op ons schip ook aanwezige expansietankje (7) staat niet in het schema. Het tankje is aangesloten op de bovenste pomp (3).

De in het schema aangegeven tweede dubbele terugslagklep (4) bij de elektrische pomp is niet nodig, de Raymarine pomp heeft een ingebouwde dubbele terugslagklep. Een plaatje uit de handleiding van Raymarine:

Ik heb het EV-200 Hydraulisch pakket T70157 aangeschaft. Zie ook de site van Raymarine: EV-200 Hydraulic Pack.

1: Voeding SeaTalk (Voeding SeaTalk kan ook via Spurkabel ACU-200)
2: Sensor EV-1 met 1 m SeaTalk Spurkabel
3: Bedieningsinstrument p70R met 1 m SeaTalk Spurkabel
4+5: SeaTalk kabelset (met o.a. 40 cm Spurkabel en 5 m Backbone)
6: Hydraulische pomp type 1
7: Roerstandindicator met aansluitkabel
8: Voeding ACU-200, extern uitschakelbaar en 20A gezekerd
9: Koerscomputer ACU-200 met 1 m SeaTalk Spurkabel

De externe voeding met schakelaar en zekering zitten niet in het pakket, de rest wel. Hiermee is voldoende aanwezig voor een complete installatie.

Mijn grootste vraagteken was de plek van de sensor. Op ons relatief kleine schip (9,50m) is bijna geen plek te vinden die niet wordt beïnvloed door stalen onderdelen. Zaak is om de door de computer te compenseren deviatie zo klein mogelijk te houden. De meest optimale plek is het midden van het schip en zo ver mogelijk van alle staal. Bijvoorbeeld onder de salontafel. Maar die plek is niet handig. De tafel moet wegneembaar blijven. De kisten onder de zitbanken in de salon waren "de best of de rest". Raymarine stelt in hun handleiding dat de deviatie bij voorkeur niet meer dan 25 graden mag bedragen. Bij een grotere afwijking bestaat de kans dat de computer de deviatie niet voldoende gecompenseerd krijgt. Ik heb in de kisten met een handpeilkompas maximaal 25 graden gemeten. Na de eerste proefvaart gaf het systeem dit ook aan. Ik zal wellicht rekening moeten houden met een afwijkende koersweergave op het instrument. Ook niet erg. Ik ga er niet mee navigeren. De koerscomputer dient alleen een actuele koers te behouden.

De inbouw van de hydraulische pomp liet ik aan de vakman over. Daarvoor is de boot op 27 juni naar Elburg gevaren. De firma Loedeman monteerde daar eveneens de roerstandindicator, een zeer lastig karwei in de uiterste hoek van de motorruimte.

Voor alle foto's: Klik op de foto voor een uitvergroting.

De ACU-200 koerscomputer is aangesloten.
Geheel links de wit-zwarte Spurkabel naar de Backbone.
De schakelaar boven die kabel is op "voeding via de ACU-200" gezet.

De p70R is met de korte Spurkabel verbonden met de blauw-zwarte Backbone.
De Backbone krijgt voeding van de ACU-200.
Een afzonderlijke voedingskabel is daardoor niet noodzakeijk.

De Backbone ligt tot in de machinekamer met de aftakking naar de sensor EV-1.

De elektrische pomp is met (nieuwe) flexibele slangen verbonden met de stuurcylinder.
De (bestaande) koperen leidingen verbinden de handbediende pompen met de stuurcylinder.

Er blijft weinig ruimte over op de roerkoning:
In het midden grijpt de stuurcylinder aan,
vooraan de al bestaande Vetus roerstandindicator
en achter de nieuwe Raymarine roerstandindicator.

Op vrijdag 4 juli konden wij het systeem in gebruik nemen. Echter niet zonder eerst nog enkele ontbrekende stekkers te monteren die op de ACU-200 ontbraken. Controleer daarom altijd alle onderdelen voor montage, de stekkers moesten uit Engeland komen! Tijdens de eerste (proef)vaart naar Ketelhaven verliep alles perfect. We hadden een stuurautomaat!

Een bijzondere plek voor het instrument p70R!
Deze is nu van buiten goed afleesbaar en vooral ook goed bereikbaar.
Op de stuurstand was ook geen ruimte meer beschikbaar.

Onze verdere ervaringen tot 7 augustus 2014:

- Het EV-1 kompas heeft zich al (automatisch) gecalibreerd tot op enkele graden van de GPS koers. (In situatie zonder stroming en wind) Het EV-1 kompas geeft daarmee geen grotere afwijking dan het vloeistofkompas.

- Op het IJsselmeer met 5 Bft wind en een korte golf houdt de automaat het zeilende schip bij "halve wind" en "aan de wind" keurig op koers. Op een koers "voor de wind" is de automaat nog niet geprobeerd.

- De aansluiting voor een slaapstandschakelaar geeft nog vraagtekens. In de stand "Standby" is geen effect te merken. De schakelaar zou stroombesparend werken. In de stand "Auto" resulteert de slaapstandschakelaar direct in een voortdurende foutmelding. Ik ga Raymarine om uitleg vragen.

- De elektrische pomp is zeer stil. Het stroomverbruik blijft beperkt tot 2 A, in de stand "performance" bijna continue, in de stand "cruising" met korte stroomstootjes. De stand "cruising" is voldoende bij zeilen op ruim water.

Tot op heden ben ik zeer tevreden met het resultaat.
Heeft u andere te vermelden ervaringen met de Evolution in een stalen schip? Ik hoor het graag!

Met groet, Jan

Zeilt dat nog een beetje?

Het is maar hoe je het bekijkt.....

De ochtend van Hemelvaartsdag 2014, een wolkenband met regen lag over midden Nederland. Zo ongeveer van Ketelhaven naar Medemblik, precies op de lijn van de vaartocht die wij in gedachten hadden. Er was een oostelijke wind voorspeld en twee dagen later wind uit het noordwesten. We wilden wel naar Medemblik en we namen die regenband maar voor lief.
Het regende behoorlijk. Tot de Ketelbrug maar even op de motor. Achter een warm bakkie in de kajuit met de ruitenwissers aan. Dat hadden we anders voorgesteld. Maar na de passage van de brug (10:20 uur) werd het wat droger. In de luwte van hoger wal werden de zeilen gezet en binnen korte tijd gleden we langs Urk. Wind oost 5 Bft met uitschieters naar 6. Eigenlijk wilden we op koers 310 gaan varen, maar dat was net te veel voor de wind. Op 330 ging het beter.

de roerganger doet haar best ....

.... met dit als resultaat

Om 12 ton staal met relatief weinig zeil door het water te duwen is veel kracht nodig. Als er maar wind genoeg is wil de boot wel. De theoretische bootsnelheid van ons scheepje is 7,1 knopen. Dat is met 5 Bft halve wind goed te halen. Ooit haalden we langs hoger wal 7,9 knopen. We gaan nog een keer op jacht naar de 8, maar nu even niet. Met een ruime 6 op het log waren we heel tevreden. Niets voor een groot scherp jacht, maar heerlijk voor onze zware motorsailer.

Door de 20 graden hogere koers kwamen we wel te noordelijk van Medemblik uit. Even heb ik geprobeerd om helemaal voor de wind te varen, maar de korte steile golven lieten ons alle kusten van het IJsselmeer zien. Dan maar een korte slag richting Andijk met het zeil over stuurboord. En zelfs met dat uurtje extra waren we om half vier binnen. Ongekend!

Westerhaven Medemblik, 's avonds klaart het op.

Op de terugweg hadden we eerst een heerlijk noordelijk windje 3 Bft. Met grootzeil en Bolle Jan liepen we bij halve wind 3-4 knopen. Best lekker voor een rustige tochtje terug, maar zoals zo vaak zakte de wind rond elf weer in om een aantal uren later, onder invloed van zeewind, weer aan te trekken. En tijdens de luwte komen ze weer, de "IJsselmeervliegen" (zie ook het vorige verhaal). Daarom tot Urk gemotorzeild en wat later op het Ketelmeer weer volop onder zeil genoten van het heerlijke weer.
Het zeilt dus zeker wel, maar alleen met voldoende wind. Bij weinig wind laten we het snel zeilen nog maar even over aan de met een spinnaker uitgeruste jachten. Neeltje blijft tenslotte een motorsailer..

Heerlijke ochtendstilte op het water.

met groet, Jan

Rolhordeur tegen de IJsselmeervliegjes

Ketelmeer 26 april 2014

We hadden zomer in april. Soms met een stevige oostenwind, vaker met weinig wind. Alle tijd om er weer goed in te komen. Heerlijk in de ochtendstilte het IJsselmeer op. De Bolle Jan op het voorstag en langzaam schuiven we verder, tot dat .....

Vedermug, foto uit: Natuurfoto's van Will van den Brand

..... de vliegjes komen! Eerst één, dan meer en voor je het weet zit de boot er onder, zit het zeil er onder en je eigen rug er onder! Wat zijn dat voor beestjes? De door velen IJsselmeervliegjes genoemde insecten zijn Dansmuggen, ook wel Vedermuggen genoemd. Steken doen ze niet, maar je krijgt er een vlekkentroep van!
Ze komen voor bij zoet water. Ze zijn berucht bij het IJsselmeer. Vooral in het voorjaar. Over de dijken fietsen wordt niet leuk meer. Bewoners houden daar hun ramen en deuren gesloten. Ook wij op de boot!

Tot dit jaar haden we in de kajuitdeur een lamellengordijn hangen. Maar dat was niet mug-dicht. Thuis was er de rolhordeur. Waarom dan niet op onze boot? Dat wilde ik uitproberen. Ik bestelde een Unilux rolhordeur voor "op de dag" montage.

We zijn inmiddels een aantal dagen onderweg geweest en hebben de rolhordeur echt nodig gehad. Tot nu toe met succes. En als het uiteindelijk niet blijft werken is de rolhordeur zo weer te verwijderen. Maar dat ziet er nu niet naar uit.

Een zwak punt is de kwetsbaarheid. Bij zeilweer is de deur ingerold. Indien we sterk hellen is lopen zonder steun niet te doen. Als vanzelf gebruik je dan het deurkozijn. Maar daar zit nu aan bakboord de cassette met rolhor. Ik heb daarom een handgreep als steunbeugel in de dag van het kozijn gemonteerd. Dat blijkt goed te voldoen. Nu afwachten of dit in de toekomst ook heel blijft.

En als we het dan toch over windstil weer hebben: Op 12 augustus 2000 waren we met onze Hurley-800 onderweg van IJmuiden naar Texel. Wind: 0 Bft.
Ooit zo'n rustige Noordzee gezien? Maar geen zoet water en dus geen IJsselmeervliegjes!

Ik verlang al weer naar zout water!

Met groet, Jan

Met led meer licht.

Aan het begin van het nieuwe vaarseizoen een kort bericht. Neeltje heeft haar plekje in Ketelhaven weer ingenomen. Het leek in de voorgaande maand wel zomer. Hopelijk blijft het mooi en kunnen we in de komende weken weer volop genieten.

Neeltje op haar ligplaats in Ketelhaven op 12 april 2014

In de afgelopen winterperiode is weinig aan de boot gewerkt. Na de schilderbeurt in vorige winter en met veel vrije tijd in het vooruitzicht vanaf 2015 doen we het nu even rustig aan. Wat nog wel het vermelden waard is zijn de vervangingen van 12 volt TL-buizen en 12 volt gloeilampjes door led-armaturen. Het begon vorig seizoen in de kombuis. Nadat weer een TL-buisje de geest gaf besloot ik over te stappen op Led.

Toegepast zijn Led-armaturen van Allpa. Ik bestelde ze via internet bij Kok watersport in Rotterdam. De armaturen verbruiken minder stroom en geven veel meer licht. Dat werd zo'n succes dat ik in deze winter ook de 12 volt verlichting in de motorkamer heb vervangen, met dezelfde armaturen.

Hier zijn vier armaturen geplaatst. Voordeel van deze armaturen is dat ze ter plekke afzonderlijk aan te zetten zijn. Voor oriëntatie is één lamp voldoende. Voor werkzaamheden in de kamer zet ik ze alle vier aan.

Veel licht met weinig energie,.....

Volgend jaar maar eens kijken naar de kajuitverlichting.

Ik sluit dit stukje af met een plaatje van enige jaren geleden. In de afgelopen week waren geplande windmolenparken in het nieuws. Windmolens gaan we steeds meer zien. Onze horizon verandert. Dat houden we niet tegen. We vinden het veranderende zicht jammer, maar tegelijk het gebruik van windenergie weer goed.
Laten we één ding beseffen: De zonsopkomst blijft en laten we daarvan genieten zolang we dat kunnen, windmolens of niet!

........energie uit zon en wind!
IJsselmeer, Urkerhoek, 12 juni 2006

Ik wens u allen een uitstekend vaarseizoen 2014 toe!

Jan.

Zomervakantie 2013 in Nederland

Scheurkalender Loesje vrijdag 19 juli: "Vakantiepret: Gewoon de richting opgaan waar het ijsje heen smelt"

Het ging de leidraad worden in deze zomervakantie. We hadden dit jaar geen zin om de boot vooraf naar de Oostzee te brengen. En in één vakantie die grote afstand twee keer afleggen doen we niet meer. De fijne meivakantie van 2013 gaf de doorslag. Een vaarvakantie in Nederland. Dat was lang geleden. Ik was wel benieuwd hoe ons dat zou bevallen, na jaren van onbekende kusten.
Ons uitgangspunt: geen lange motortochten maar zeilen. Het weer liet zich van een uitzonderlijk mooie kant zien. Uitgerekend op de dag van vertrek begon een voor Nederland sinds 2006 niet meer voorgekomen hittegolf. Zo gleden wij op zondag 21 juli met een licht oostelijk briesje het Ketelmeer af richting Urk.

Een warm begin van onze vakantie

Ook op het begin van de tweede dag stond er nog wind, maar die viel weg en toen werd het warm, heel warm! We dachten om in de eerste week met een noordelijke wind richting Zeeland te kunnen zeilen. Maar om langs Amsterdam te motoren bij temperaturen boven de 30 graden, nee dus... De weersvoorspelling gaf ook nog eens kans op onweer aan. We bleven in Lelystad, maakten een tentje op de boot en genoten van de koelte aan het water. Onze Dahon-vouwfietsen maken flinke fietstochten mogelijk. We fietsen vanaf Lelystad-Haven rond de Oostvaardersplassen.

Genietend van een "zee"windje aan het Markermeer

Op donderdag 25 juli schoven we 's morgens vroeg met een zacht zuidoostelijk windje richting Monnickendam. In de rustige haven aan het Hemmeland genoten we van het zomerweer met o.a. een fietstocht door Waterland.

Een stille ochtend op 27 juli in de haven Hemmeland

Een koufront maakt na 7 dagen een einde aan de hittegolf

Na passage van een onweersfront werd het een stuk frisser. Er stond wind uit het zuidwesten. Wij zeilden daarom op zondag 28 juli naar Enkhuizen. En enkele dagen later op 31 juli naar Den Oever.

Hoog aan de wind naar Den Oever

Op 1 augustus werd een nieuwe scheepvaartroutering op de Noodzee van kracht. Rijkswaterstaat was er maar druk mee. Wij maakten bij kalm weer een fietstocht van Den Oever langs het Amstelmeer naar Den Helder en zagen RWS uitvaren.

Tonnetje leggen, niemand zeggen, ik heb de hele dag gedaan..........

Op vrijdag 2 augustus stond er een lekker zuidelijk windje, goed om naar Makkum te zeilen. Voor het eerst in deze vakantie kwamen we in de drukte. De Friese kust is in vakantietijd druk. Daarbij komt nog het verkeer van en naar de waddeneilanden. Maar buiten Makkum is het Friese land leeg en rustig. Het was dan ook heel bijzonder om dat verschil te ervaren. De fietstocht door de weilanden met de lunch in Bolsward kreeg ook weer een tien!

Fietsen door het Friese landschap tussen Parrega en Blauwhuis

Wij wilden ook in deze vakantie nog een keer over zee. Na de drukte van Makkum verlangden wij naar de rust van Groningen. Lauwersoog lieten we daarom niet liggen. De havens op de waddeneilanden waren overvol. Zelfs Oudeschild op Texel werd vol gemeld. Er bleef niet veel anders over dan een lange tocht vanuit Harlingen. Daarom zeilden we op zondag 4 augustus eerst van Makkum naar Harlingen. We kenden Harlingen nog met een grote bouwput aan de havenkant. Dat werk was nu klaar. De stad ziet er nu erg mooi uit. Door 's morgens met hoog water aan te komen hadden we een plekje voor het uitzoeken aan de steiger in de binnenhaven. Aan het eind van de middag lagen aan de tegenover liggende wal de schepen tot vijf rijen dik. "Dat heb ik nog niet gezien" zei de buurman.

In de binnenhaven van Harlingen

Op maandag 5 augustus zijn we met hoogwater rond de klok van tien vertrokken voor de tocht langs Vlieland, bovenlangs Terschelling en Ameland naar Lauwersoog. De windvoorspelling was wisselend. Umlaufend zeggen onze oosterburen zo mooi. We kregen ZW3, Z2, O4 of helemaal geen wind. Maar liever te weinig als te veel wind op zee! Wat niet verwacht werd was een hevig onweer in de avond. Vooral Friesland werd getroffen. Lauwersoog kreeg slechts een prachtig weerlichtschouwspel. Door dit front was de aankomst wel in het donker, met een mooie navigatie-oefening tot gevolg.
Tussen Harlingen en Terschelling-Vlieland was het een drukte van belang. Na Vlieland was de zee opvallend leeg. Op het gedeelte van Vlieland tot Schiermonnikoog kwamen wij slechts vier jachten tegen.

Een rustige Noordzee boven Terschelling

Na enkele fietsdagen vanuit Lauwersoog besloten we vanaf vrijdag 9 augustus door Friesland terug te varen, met afwisselend vaar- en fietsdagen, met stops in Dokkummer Nieuwe Zijlen, Bergum en Terherne. We bezochten met de fiets plaatsen als Moddergat, Kloosterburen en Akkrum. We meden de staande mastroute en legden de mast neer op de vaart tussen Kollum en Bergum. Zie ook het bericht: maststrijkinstallatie
Na drie motorbootvaardagen konden we op woensdag 14 augustus vanuit Stavoren weer volop zeilen. We kozen met een W3 nog eens voor de verenigingshaven in Andijk. Een juweeltje. We waren er in acht jaar niet meer geweest.

Aan de dijk bij Andijk

Het zeilen werd voorgezet op 15 augustus met een ZW3-4 naar Urk en op vrijdag 16 augustus met nog steeds een ZW3-4 naar Ketelhaven.
Al met al een prachtige vakantie. Behalve tijdens drukte bij de Friese kust hebben we volop kunnen genieten van rust en ruimte.
We hebben 261 zeemijl gevaren, waarvan 97 alleen onder zeil, 88 onder zeil met motor bij en 76 op de motor.
Van de 15 vaardagen hebben hebben we 11 dagen kunnen zeilen. Op zee moest de motor bij vanwege te weinig wind en tussen Monnickendam en Enkhuizen lieten we de motor bij staan vanwege een te steile golf achterin bij een wind tot ZW6.

Zo willen we later ook elders gaan varen. Niet te lange tochten, 4 tot 6 uur en liefst onder zeil. Dat kan met onze motorzeiler ook goed op de Oostzee. Maar de tocht naar de Oostzee toe betekent altijd diesel verstoken....

Met groet, Jan

Tijd nemen om te zeilen

Zeilen is ontspannend. Zeilen is ook sport. Zo hard mogelijk over het wateroppervlak gaan met alleen de wind als motor. Fantastisch om te doen en mooi om te zien. Wij laten het hard zeilen over aan de (jongere) sportievelingen. Zelf houden we houden echter nog steeds van alleen het geluid van wind en water. Maar hoe vaak onderbreken we die heerlijke sfeer met motorgeluid? Te vaak! Moeten we ergens snel naartoe? Moeten we beslist die geplande haven bereiken? Het lijkt er soms wel op. Zelfs bij heerlijk zeilweer motoren zeiljachten heen en weer. Waarvoor hebben we dan zeilen op onze boten?

In de eerste twee weken van mei hadden wij een mooie gelegenheid om onze "nieuwe" Neeltje te testen. Eerst dachten wij aan een tocht richting Vlieland. Het was echter nog koud en er stond een flinke noorderwind. Twee dagen met motor bij tegen de golf in? Nee dus. We zochten de kachel thuis weer op en besloten om de voor 1 mei voorspelde oostenwind af te wachten. Tijd nemen om te zeilen!

Prachtig zeilweer op 1 mei.

 Aan de horizon komt Enkhuizen in zicht.

Zo konden we met een heerlijk briesje het Ketelmeer afglijden. Rond het middaguur hield de wind er tijdelijk mee op om later weer aan te trekken tot 5 Bft uit een noordelijke richting. Bij het binnenvaren van een smalle box in Enkhuizen zette een extra windvlaag de boot tegen de meerpaal. Het eerste schaafplekje op de railing was een feit. Mooi, daar hoefden we ons ook geen zorgen meer om te maken.

De volgende dag was de wind bij vertrek uit Enkhuizen nog steeds noordoost 5. Tegen de steile golf in moest de motor het werk doen. Wij kozen die dag voor Medemblik. Boven Andijk kon met halve wind goed gezeild worden. Door de steile golf hebben we de motor in zijn werk bij laten staan om voldoende druk op het roer te houden, een nadeel van onze zware motorsailer.

Rust in de Westerhaven in Medemblik.

Na een koud voorjaar nog kale bomen in mei!

Voor 3 mei werd windstilte voorspeld. Een heerlijke dag om te gaan fietsen. Gelukkig steeg de temperatuur naar normale waarden en daarmee steeg ook de stemming aan boord! Ook op 4 mei bleven we nog in de haven. Buiten waaide een ZW 5-6 Bft. Op 5 mei was de wind weer wat gaan liggen en wij konden met een zacht zuidelijk briesje naar Den Oever. Vlak voor de havenmond draaide de wind naar NW, maar wij waren binnen.

Op 5 mei koers noord over een bijna leeg IJsselmeer.

Bij het nog gele riet in de Marina Den Oever.

Achter het havengebouw is de sluis naar de Waddenzee zichtbaar.

Voor de volgende dag was NO3 voorspeld. Wij kozen voor Stavoren. Tot elf uur was de wind zwak, maar niets is zo heerlijk als een ochtend op het stille water! Bij een zwakke wind moeten we wel rekening houden met een behoorlijke drift. We maten 15 graden verschil tussen GPS en kompas. Stavoren was daardoor nog niet bezeild. Maar we hadden de hele dag de tijd. In de middag draaide de wind naar NW3 en Neeltje accelereerde richting Friese kust.

Nog steeds mooi zeilweer op 6 mei tussen Den Oever en Stavoren.

De dinsdag werd een teleurstelling voor wat betreft de wind. Tot na het middaguur nauwelijks wind. De radio voorspelde onweer en we besloten om toch de motor maar bij te zetten. Dat onweer bleef uit, maar vlak voor Urk kregen we tegenwind tot 6 Bft. Wij legden aan in Urk.

De eerste regen in de avond van 7 mei op Urk.

De woensdag gaf wederom een prachtige zeiltocht. Met een zuidelijke wind 3-4 Bft konden we terug naar Ketelhaven. Een passend slot van 8 dagen tijd nemen om te zeilen.

Om de AIS te testen heb ik deze een dag aan laten staan. Op de site van Marinetraffic was de afgelegde route te zien. Wel globaal, want de kaart toont alleen enkele punten die met een rechte lijn verbonden zijn. (We zijn echt niet door het IJsseloog gevaren en het beweegbare deel van de Ketelbrug ligt vlakbij de zuidelijke oever....)

Van de site Marinetraffic: AIS ontvangst van het eigen schip.

Op Marinetraffic.com kunt u uw eigen schip ook volgen, mits voorzien van een actieve AIS.  (Naschrift 5 april 2014: Sinds dit jaar is het direct mogelijk om de gegevens van alle schepen te zien, ook de laatst ontvangen positie van schepen die niet actueel uitzenden)

De pagina Neeltje met de laatst ontvangen gegevens.

Zie ook mijn pagina AIS.

Alle afbeeldingen zijn groter te zien door deze aan te klikken.

Met een groet, Jan