Pluk de dag

In een echte wisselvallige Nederlandse zomer is het motto "Pluk de dag". Na een maand "bootonthouding" hebben we dat vandaag maar eens gedaan en de trossen weer losgegooid.
In mijn laatste bericht gaf ik al aan dat we nu afzien van buitenlandse bootreizen en nu vooral gaan genieten van kortere vaartochten op vertrouwd water. We hadden de afgelopen jaren te veel slechte dagen. Het was vandaag echter prachtig zeilweer en dan ben je mindere dagen weer gauw vergeten.

 

Met een windje "begin 4" accelereert Neeltje naar haar kruissnelheid.

Het fijne zeilgevoel komt terug!

Ketelmeer, 7 juli

 

Wij waren net terug van een vakantie in de Alpen. Het contrast tussen die twee werelden kon niet groter zijn. Wij vinden het een overweldigende ervaring om in de bergwereld te wandelen. We kunnen ons ook voorstellen dat Zwitsers, al varend,  ons waterland als net zo bijzonder ervaren. Vandaag zagen we nog een jacht met een Zwitserse vlag langskomen en moesten daaraan denken.

 

Een week geleden verbleven wij op ruim 2.000 m boven NAP! 

Het contrast kon niet groter zijn.....

Engadin, 28 juni

 

Beide werelden zijn niet met elkaar te vergelijken. Beiden zijn bijzonder. Er is wel een gemeenschappelijke factor: Zeilen en bergwandelen zijn erg weersafhankelijk. Maar wat is het fijn om van beide sporten te mogen genieten.

Dan is er nog iets nieuws te melden. We hadden al een jaartje een nieuw zonnekleed. Vorig jaar hebben we dat niet nodig gehad. Ook in de afgelopen meimaand bleef het kleed in de zeilenberging. We hebben het kleed in de thuishaven maar eens op de giek gelegd. Het biedt voldoende bescherming tegen de zon en het blijft lekker licht in de kuip.

 

Op de ligplaats geeft het nieuwe zonnekleed bescherming tegen de zon

en zo nodig ook tegen een regenbuitje.

Na de mooie zeildag van vandaag zien we al weer uit naar een tijdje goed zeilweer.
En laat die zon maar komen!

Met groet, Jan

Niet meer door de Duitse Bocht ?

Wij plannen vooraf geen lange vaartochten meer.

De schipper ziet op tegen een flinke zeegang en de zee blijft maar zelden rustig. Het wachten op een rustige zee gaf ons te veel tijdverlies.
Net zoals in 2015 waren we in 2016 van plan om naar de Oostzee te varen. Nu gedurende drie maanden vanaf eind april omdat dat zo uitkwam met de vakanties van de schipperse. En ook dit jaar werden we door het weer tegengehouden. Vele dagen doorstaande NO wind hielden ons in eigen land. Tweemaal zochten we thuis de kachel op doordat een harde koude noorden wind het verblijf op de boot er niet aangenamer op maakte. Tijdens enkele dagen rustig weer was uitvaren wel mogelijk geweest, maar alleen bij ongunstig tij. En varen in het donker in combinatie met een onrustige zee doen we niet meer. Na een volle maand afwachten en twijfelen hebben we de knoop doorgehakt. Met een tussenstop op Vlieland zijn we teruggevaren. Nadien zou blijken dat vertrekken in de loop van juni wel heel goed mogelijk was. Onze vakantie was dit keer te vroeg.

 

Na een zeer koude week zijn de bomen op 4 mei 2016 nog kaal.

Het was niet de eerste keer dat we op een geplande vertrekdatum door het weer tegengehouden zijn. In 2011, 2014 en 2015 zijn we daardoor helemaal niet vertrokken.  In 2008 kwamen niet verder dan Borkum, in 2009 tot Norderney.
In 2005 hadden we een week vertraging. In 2012 hebben we op de heenreis een tegenwind getrotseerd maar konden we later door langstrekkende depressies op de Oostzee niet meer doen wat we wilden. Alleen in 2006 en 2010 lieten de weergoden ons voor langere tijd met rust.

 

Wachtend in Dokkumer Nieuwe Zijlen.

Wat nu?

Neeltje ligt weer in de thuishaven en we kunnen gaan zeilen als we willen. Rustig over het IJsselmeer schuiven en stadjes bezoeken. We wachten goed weer af. Bij stabiel weer gaan we nog wel eens een keer buitenom. Zo zijn we ook begonnen en daarvan hebben we ook genoten. Ook in Nederland is de natuur mooi. En mocht in de komende jaren een stabiel hogedrukgebied het varen over zee wel comfortabel maken kan de schipper de lijnen zo los gooien ......

 

Aan het Lauwersmeer vliegt de Bruine Kiekendief rond onze boot.

 

Dan maar te koop zetten?

Ook daarover hebben we natuurlijk nagedacht. Waarom nog dat werk, die zorg en kosten als er weinig gevaren wordt? Dat willen we eerst nog bezien. De Oostzeekaarten staan op Marktplaats, de boot nog niet. Maar als er iemand is die zich meldt en die ook zo enthousiast is voor dit schip en Neeltje wil overnemen, sluit ik verkoop niet uit. Verkoop heeft echter voor ons geen prioriteit en het onderhoud blijft op hoog niveau om nog jaren door te kunnen gaan.

Wij blijven Neeltje een bijzonder mooi scheepje vinden!

Terugblik 2015

Ik heb na de zomer nog al wat reacties binnengekregen als: Is er wat gebeurd? Geen Blogberichten meer... Laat ik jullie geruststellen: Er iets niets gebeurd. Er was alleen over het varen niet veel te melden.

Nadat Neeltje naar het Lauwersmeer is gebracht was het wachten op rustig weer voor de tocht door de Duitse Bocht. Maar dat rustige weer kwam niet. Bijna dagelijks kwam de maximale wind op 6 Bft of hoger. En dan ga ik niet meer de zee op. Niet vanwege de wind, maar vanwege de zeegang. Dagen achtereen doorstaande wind geeft een flinke zeegang. Daar kan de schipper niet zo tegen...
Vooraf wegbrengen ging dus niet door. Maar ook in onze vakantieweken bleef een harde wind doorstaan. We besloten om op het Lauwersmeer te blijven.

Na een week genieten van de natuur zijn we langzaam door Friesland teruggevaren naar het IJsselmeer. De storm van zaterdag 25 juli hebben we aan hogerwal in Enkhuizen uitgelegen. Daarna werd een week regen voorspeld. We zijn op zondag 26 juli maar terug gezeild naar Kampen. Pas in augustus kwam rustiger zomerweer. Daar konden we in de weekeinden nog mooi van genieten.
Nu staat Neeltje in de winterstalling. Eind april gaan de trossen weer los. Dan zien we wel weer hoever onze horizon reikt.

De zomer van 2015 was voor ons bijzonder. De schipper nam afscheid op zijn werk. Dat afscheid werd een feest. De weken daarop volgend voelden als vakantie. En feitelijk was dat ook nog zo. Het verjaardagsfeest daarna voelde als een afscheid. Alles bij elkaar gaf het een groter impact als verwacht. Ook het zeilen kwam mede daardoor wat op de achtergrond.

Nu  is het genieten van het nieuwe ritme van het pensioen.

Enya zong:
"the turn I have just taken,  the turn that I was making,
I might be just beginning,  I might be near the end...."

Ik voel het als een begin van weer een mooie reis. Reist u mee?

 

Ik wens jullie allen een goede overwintering en misschien treffen we elkaar volgende zomer ergens op of langs het ruime water!

Met groet, Jan

Naar Dokkumer Nieuwe Zijlen

Vanaf juni had ik alle tijd voor de boot. Na de passage van een stormdepressie mocht Neeltje op woensdag 3 juni in het water. Daarmee begon het eerste seizoen zonder vaste ligplaats. We brachten het schip op 5 juni in tropische omstandigheden naar jachthaven de Roggebot, vlakbij Kampen aan het Vossemeer. Al 19 jaar kwamen we er langs, nog nooit legden we aan. Eigenlijk zonde, het is een kleine, mooi gelegen en goed verzorgde haven.

 

Zomerse sfeer in de Roggebotsluis op 5 juni.

 

In jachthaven de Roggebot.

Vanaf 8 juni bracht ik de boot naar het Lauwersmeer. Ditmaal solo en dat was weer wennen! Alleen varen betekent goed vooraf nadenken, vooral bij het aanleggen in havens en sluizen. Dan mis je de extra handjes. Het went echter weer snel. Na de eerste dag was het juiste gevoel weer terug, ondanks een straffe doorstaande wind. Vanwege die wind en om eerst goed te wennen heb ik op de eerste dag maar een korte afstand gevaren tot Urk. Ook handig voor de boodschappen. Op de volgende dag was het koud en bewolkt. Ik besloot na aankomst in Lemmer om maar gelijk door te varen tot Terherne.

Tussen Urk en Lemmer was veel activiteit bij de windmolenparken in aanbouw. Kort onder de dijk varen was er niet meer bij. Guard-vessels bewaakten het werkgebied. Een boot die de betonning negeerde werd direct buiten het gebied (op)gebracht.

Nog iets opvallends, nog nooit gezien: De sluisdeuren van de sluis in het Prinses Margrietkanaal bij Terherne stonden dicht! De sluis heeft alleen een functie in de waterpeilbeheersing en de deuren staan normaal altijd open. De lichten sprongen echter weer snel op groen, het was ongetwijfeld proefdraaien.

 

De giek ligt op het dak en de maststrijkinstallatie is aangebracht. Terherne 9 juni.

 

Gekregen bij mijn afscheid van mijn collega's: Een stootwil met hun namen.

Functionele ondersteuning!

In jachthaven Sneekerhof bij Terherne heb ik de maststrijkinstallatie er weer opgezet. Daarmee kon ik onder de lage bruggetjes door op de Lits-Lauwermeer-route tussen Burgum en Kollum. (zie ook: Naar Lauwersoog in 2012) En ook lekker vroeg weg als de bruggen over het Prinses Margrietkanaal nog niet bediend zijn. Na een vlotte derde vaardag werd Dokkumer Nieuwe Zijlen op woensdag rond het middaguur bereikt. Hier blijft Neeltje even liggen.

 

Genieten van de natuur vanuit jachthaven Lunegat op 11 juni.

De jachthaven Lunegat ligt aan de natuurgebieden van het Lauwersmeer. Een fietstocht langs die natuurgebieden is voor mij een must. Het was op donderdag 11 juni een prachtige dag voor een compleet rondje Lauwersmeer. En als ik er dan toch ben moet ik even de zee zien!

 

Een eerste blik over de Waddenzee richting Westgat, Lauwersoog 11 juni.

Fijne zomerdagen gewenst, Jan

Bijplekken......

Ik kwam het woord tegen in de Schuttevaer, op www.debinnenvaart.nl de betekenis:

~bijplekken:
kleine beschadigingen of slechte plekken in verf of teer bijwerken.
Er zijn grofweg twee vormen van bijplekken; die waarbij men opzoek gaat naar beschadigingen en slechte plekken en deze geducht aanpakt voordat men aan het schilderen van het gehele oppervlak begint en die waarbij men kleine duidelijke beschadigingen zo snel mogelijk behandelt voornamelijk om roestvorming te voorkomen.

Het is een telkens terugkomende activiteit op stalen schepen, groot of klein. Op een groot schip maakt men onderweg gebruik van een mooie rustige dag om te gaan bijplekken. Ik probeer dat voor het seizoen te doen. Vaak is dan nog te koud of blijft het niet droog. Maar vanaf april zijn er van die dagen dat het kan. Zo ook in het (lange) afgelopen weekeinde. Ook al is de boot twee jaar geleden opnieuw gespoten, er zijn altijd weer een paar kleine plekjes die even bijgewerkt moeten worden.

 

Bijplekken tijdens de reis! (Harlingen 4 augustus 2013)

Tijdens de "bijplek-dagen" heb ik ook weer de nodige klusjes in de boot kunnen doen. Het vervangen van oude verlichting door led-lampen gaat verder, er is nog een muggenhor gemaakt en een goede spiegel op de juiste plek ontbrak ook.

 

Led verlichting en een goede spiegel maken de "natte ruimte" compleet.

 

Onder het vluchtluik in "de natte ruimte" hing horrengaas dat aan klittenband bleef hangen. Dat klittenband bleef niet goed plakken op het hout en dat werd weer vies. Er moest iets anders komen. Voor een rolhor is in de hoogte niet voldoende ruimte, ik zou er mijn hoofd aan stoten. Daarom maar een (plat) raampje gemaakt dat door magneten gesloten blijft. Van buiten is de hor zo ook open te drukken.

 

 

Ook onder het vluchtluik een muggenhor

 

 

  

Nu nog een paar weken wachten tot de schipper alle tijd krijgt en dan gaat Neeltje te water voor de volgende reis!

 



Met groet, Jan

De nieuwe NV-Verlag zeekaarten 2015

(bericht bijgewerkt op zondag 3 mei 2015)

Buiten wordt het nog steeds geen voorjaar. Voor Neeltje niet erg, zij blijft nog twee maanden "op de bok". Er komt nog tijd genoeg voor de voorjaarsklusjes. Eerst maar eens de zeekaarten bestellen en op de laptop installeren. Dat gaf een kleine onaangename verrassing.....

Ik werk met het programma WinGPS4Pro van de firma Stentec uit Heeg. Ik gebruikte de digitale kaarten van Stentec voor Nederland en voor de Duitse Bocht en van NV-verlag de kaartensets voor de Oostzee. Alles met perfect resultaat.

 

NV-Verlag kaartensets voor Duitse Bocht en Oostzee,

compleet met CD's en voor de Oostzee havenpilots.

NV-Verlag biedt kaartensets aan met papieren kaart en CD. Die sets zijn voordelig. Sinds kort levert NV-Verlag ook dergelijke sets aan voor de Duitse Bocht en voor Nederland, met gebruikmaking van de originele Hydrografische Dienst kaarten. Alle reden om dit jaar ook de Duitse Bocht sets van NV-Verlag aan te schaffen. Bijzonder zijn de kaarten in Atlas formaat. Het zijn de oude vertrouwde kaarten, maar dan gevouwen en geniet. Het lijkt mij wel handig. Het opzoeken van de juiste kaart is eenvoudiger. Maar het tekenen langs de koersliniaal is wat lastiger door de naad in het midden. Maar wie tekent er nog?

 

Het nieuwe "Atlas" bindwerk van NV-Verlag.

Na installatie bleek dat WinGPS bij inzomen niet meer automatisch de onderliggende kaart toont. De bovenliggende overzichtskaart blijft staan (klik op de plaatjes voor de juiste weergave):

 

De overzichtskaart C1 (1:375.000)

 

 

De volgende C2 is ook nog te grof (1:150.000)

 

En deze willen we zien! Kaart C5 (1:50.000)

 

Dat is niet werkbaar en ik heb Stentec gebeld. Wat blijkt: WinGPS werkt met de dichtheid van de kaart. Bij inzomen wordt de dichtheid minder groot en WinGPS schakelt naar de onderliggende dichtere kaart. Maar nu heeft NV-Verlag al hun kaarten in HD formaat gemaakt met een zodanige dichtheid dat WinGPS niet meer schakelt. Stentec adviseert de bovenliggende kaart uit te zetten of met de hand te schakelen. Dat gaat best maar soms is dat even zoeken. Dat wil je niet als je op een onverwacht kritiek moment de juiste digitale kaart wil zien. We zullen het dit jaar nog aanzien. Overgaan op het programma van NV-Verlag is weer een aardige investering. Bij beide firma's geeft alleen de duurdere Pro versie de AIS signalen weer.

NV-verlag levert elke maand de kaartwijzigingen, ook op papier! De firma stuurt een mail met daarin de links naar de updates. De aanpassingen voor de papieren kaart kan je zelf printen. Bij mij blijken die afdrukken feilloos te passen op de originele kaarten!

 

Geprinte wijzigingsbladen.

De april-wijzigingen waren talrijk. Wellicht doordat dit de eerste wijzigingsbladen zijn na het maken van de kaarten. Ook in de zeegaten Schluchter, Dovetief en Accumer Ee zijn weer tonnen verlegd. Het goed bijhouden van deze wijzigingen kan belangrijk zijn bij het aanlopen naar de eilanden!

In onze boordbibliotheek hadden wij al de boekjes van Jan Werner van uitgever Delius Klasing. Nieuw op de boot is dit jaar de Hafenguide van de Noorse uitgever Skagerrak Forlag, ook via Delius Klasing verkrijgbaar. Voor de kusten van Noorwegen, Zweden en Denemarken is een dergelijk werk ook beschikbaar, maar dan niet in het Duits.

De uitgave van Jan Werner (links) en de Hafenguide van Skagerrak Forlag.

 

Luchtfoto, kaartje en beschrijving, waardevol bij een havenkeuze.

De tonnenposities op de Noordzee laad ik in mei weer in mijn GPS vanaf de site van Nautin en dan kunnen we vertrekken. Maar natuurlijk eerst de voorjaarsklusjes. Naast het bijwerken van wat lakplekjes betreft dat alleen wat werk aan luikjes en muggenhorren.
En we krijgen een zonnekleed op de giek!

 

De zeilmaker maakt een mal voor het zonnekleed,

we hebben er al weer zin in!

Zie ook de oudere berichten over de vakantievoorbereiding:
Oostzee 2010: Planning vaartocht naar Denemarken
Oostzee 2012: Zeekaarten kopen: vakantievoorpret

Wordt vervolgd,

Jan

Afscheid van een vaste zomerligplaats

Bij de aanschaf van onze motorsailer hadden we een droom: Niet meer aan vakanties vastzitten, maar vrij kunnen trekken langs onbekende kusten. Die droom kan natuurlijk alleen uitkomen als we beiden kunnen stoppen met werken. En dan ook nog gezond mogen zijn. Maar nu lijkt die droom toch wel dichtbij te komen.

Vanaf 2015 de wind in de zeilen ....

In 2015 stopt de schipper met werken en daarna kunnen we weg. Niet voor wereldreizen, niet echt vertrekken, maar wel een zomer lang. Dat is voor ons al een hele uitdaging. Niet meer kunnen terugvallen op een vaste ligplaats is ook nieuw. We hebben het er graag voor over. Daarom nemen we na 1 jaar Harderwijk, 6 jaar Lelystad Haven en 12 jaar Ketelhaven afscheid van een vaste zomerligplaats.

Donderdag 18 september 2014 werd een bijzondere dag, niet alleen door het zomerse weer. Ketelhaven was voor ons een vertrouwd plekje geworden. Vanaf 2003 lagen wij er met onze Hurley 800 en vanaf 2008 met onze Black Rose. Beslissen dat je weg gaat terwijl je het juist zo fijn hebt is een hele stap. Door dat mooie weer werd het vertrek uit Ketelhaven een klein feestje. Maar goed ook, we hebben alleen maar goede herinneringen aan deze rustige en mooi gelegen haven.

Genieten op het Ketelmeer, hier met onze Hurley in 2004

Vanaf volgend jaar gaan we het dus anders doen. We laten de boot in de winterstalling staan tot de datum van vertrek. Dan denken we aan begin mei. In september zijn of komen we in Elburg terug. Maanden lang varen langs de kusten van de Oostzee of misschien toch nog een keer via Zeeland en België naar Engeland, we zien wel. Misschien overwintert Neeltje wel een keer in het verre noorden. Vaker zal ze een week of langer ergens blijven liggen. We hebben in de afgelopen jaren gemerkt dat daarvoor altijd wel ergens een plekje beschikbaar is. In 2010 hebben we al eens geproefd aan het gevoel van niet weer snel terug hoeven. Daarna was ons plan definitief.

We hebben onze motorsailer zes jaar geleden voor dit doel gekocht. De boot is niet snel, maar dat hoeft ook niet, nu is er tijd genoeg. De stabiele ligging van de boot maakt reizen erg comfortabel. Nu we wat ouder worden is dat ook fijn. Ook bij slecht weer hebben we een comfortabele kajuit met "buitengevoel". We denken dat onze keuze voor dit schip destijds de juiste was.
In die zes jaar hebben we de boot aangepast aan onze wensen. De stuurautomaat (zie vorig bericht) was het laatste grote project. Neeltje is er klaar voor, nu wij zelf nog......

Neeltje is er klaar voor, Elburg 19 september 2014

Ik zal in dit Blog onze vaartochten beschrijven. Dat blijf ik achteraf doen. Indien u wilt, kunt u ons wel volgen op : "Marinetraffic" Indien u niet direct bij Neeltje komt: Klik op "All Vessels" en vul 244270021 in het zoekvenster. Die site is wel afhankelijk van ontvangst door aangesloten walstations. Dat geeft niet altijd een actuele positie. Kijk dan later nog eens.

Ik wil in dit bericht ook melding maken van vele fijne reacties op dit Blog. Ik heb inmiddels al een aardig lijstje van schippers die wij nog een keer hopen te ontmoeten. Voor alle reacties, uit Nederland, België, Duitsland en Engeland: hartelijk dank. We houden contact!


Nu wens ik alle lezers een goed winterseizoen toe en tot volgend jaar!

Evolution stuurautomaat in stalen schip

(Bijgewerkt tot 7 augustus 2014)

Sinds de aanschaf van onze motorsailer in 2008 wilde ik een stuurautomaat. Maar dat bleek niet eenvoudig. Het grote probleem was een goed werkend kompas. Een fluxgate kompas werkt in ons schip niet voldoende. Het kompas wordt te veel beïnvloed door het staal van het schip. Een gyro-kompas was noodzakelijk. Maar dat was kostbaar. Toen ook nog de oude SPX serie van Raymarine tijdelijk niet meer leverbaar was zag ik van inbouw af. Maar de wens bleef.

Raymarine Evolution sensor EV-1

In 2013 bracht Raymarine een nieuw systeem uit, de Evolution. Volgens Raymarine compenseert de EVO ook de deviatie, de afwijking van het kompas door de invloed van het metaal in het schip. Dat wilde ik eerst wel eens zien. Het heeft echter een tijd geduurd voordat ik informatie kon vinden over ervaringen met deze automaat op stalen schepen. In de afgelopen winter las ik de eerste positieve reacties. Contact met de eigenaar van de Zahree (zie hun Blog: dezahree.blogspot.com ) gaf de doorslag. En zo kwam het eind juni toch nog tot een nieuw project.

Onze motorsailer heeft een hydraulische stuurinrichting met twee (stuurwiel-)handbediende pompen, nummers (2) en (3) in onderstaand schema. De stuurautomaat moet dit systeem sturen door een derde elektrisch aangedreven pomp, nr. (5) in het schema. Het schema komt uit de oude handleiding van Vetus (april 1987!) en laat het complete systeem zien. Het op ons schip ook aanwezige expansietankje (7) staat niet in het schema. Het tankje is aangesloten op de bovenste pomp (3).

De in het schema aangegeven tweede dubbele terugslagklep (4) bij de elektrische pomp is niet nodig, de Raymarine pomp heeft een ingebouwde dubbele terugslagklep. Een plaatje uit de handleiding van Raymarine:

Ik heb het EV-200 Hydraulisch pakket T70157 aangeschaft. Zie ook de site van Raymarine: EV-200 Hydraulic Pack.

1: Voeding SeaTalk (Voeding SeaTalk kan ook via Spurkabel ACU-200)
2: Sensor EV-1 met 1 m SeaTalk Spurkabel
3: Bedieningsinstrument p70R met 1 m SeaTalk Spurkabel
4+5: SeaTalk kabelset (met o.a. 40 cm Spurkabel en 5 m Backbone)
6: Hydraulische pomp type 1
7: Roerstandindicator met aansluitkabel
8: Voeding ACU-200, extern uitschakelbaar en 20A gezekerd
9: Koerscomputer ACU-200 met 1 m SeaTalk Spurkabel

De externe voeding met schakelaar en zekering zitten niet in het pakket, de rest wel. Hiermee is voldoende aanwezig voor een complete installatie.

Mijn grootste vraagteken was de plek van de sensor. Op ons relatief kleine schip (9,50m) is bijna geen plek te vinden die niet wordt beïnvloed door stalen onderdelen. Zaak is om de door de computer te compenseren deviatie zo klein mogelijk te houden. De meest optimale plek is het midden van het schip en zo ver mogelijk van alle staal. Bijvoorbeeld onder de salontafel. Maar die plek is niet handig. De tafel moet wegneembaar blijven. De kisten onder de zitbanken in de salon waren "de best of de rest". Raymarine stelt in hun handleiding dat de deviatie bij voorkeur niet meer dan 25 graden mag bedragen. Bij een grotere afwijking bestaat de kans dat de computer de deviatie niet voldoende gecompenseerd krijgt. Ik heb in de kisten met een handpeilkompas maximaal 25 graden gemeten. Na de eerste proefvaart gaf het systeem dit ook aan. Ik zal wellicht rekening moeten houden met een afwijkende koersweergave op het instrument. Ook niet erg. Ik ga er niet mee navigeren. De koerscomputer dient alleen een actuele koers te behouden.

De inbouw van de hydraulische pomp liet ik aan de vakman over. Daarvoor is de boot op 27 juni naar Elburg gevaren. De firma Loedeman monteerde daar eveneens de roerstandindicator, een zeer lastig karwei in de uiterste hoek van de motorruimte.

Voor alle foto's: Klik op de foto voor een uitvergroting.

De ACU-200 koerscomputer is aangesloten.
Geheel links de wit-zwarte Spurkabel naar de Backbone.
De schakelaar boven die kabel is op "voeding via de ACU-200" gezet.

De p70R is met de korte Spurkabel verbonden met de blauw-zwarte Backbone.
De Backbone krijgt voeding van de ACU-200.
Een afzonderlijke voedingskabel is daardoor niet noodzakeijk.

De Backbone ligt tot in de machinekamer met de aftakking naar de sensor EV-1.

De elektrische pomp is met (nieuwe) flexibele slangen verbonden met de stuurcylinder.
De (bestaande) koperen leidingen verbinden de handbediende pompen met de stuurcylinder.

Er blijft weinig ruimte over op de roerkoning:
In het midden grijpt de stuurcylinder aan,
vooraan de al bestaande Vetus roerstandindicator
en achter de nieuwe Raymarine roerstandindicator.

Op vrijdag 4 juli konden wij het systeem in gebruik nemen. Echter niet zonder eerst nog enkele ontbrekende stekkers te monteren die op de ACU-200 ontbraken. Controleer daarom altijd alle onderdelen voor montage, de stekkers moesten uit Engeland komen! Tijdens de eerste (proef)vaart naar Ketelhaven verliep alles perfect. We hadden een stuurautomaat!

Een bijzondere plek voor het instrument p70R!
Deze is nu van buiten goed afleesbaar en vooral ook goed bereikbaar.
Op de stuurstand was ook geen ruimte meer beschikbaar.

Onze verdere ervaringen tot 7 augustus 2014:

- Het EV-1 kompas heeft zich al (automatisch) gecalibreerd tot op enkele graden van de GPS koers. (In situatie zonder stroming en wind) Het EV-1 kompas geeft daarmee geen grotere afwijking dan het vloeistofkompas.

- Op het IJsselmeer met 5 Bft wind en een korte golf houdt de automaat het zeilende schip bij "halve wind" en "aan de wind" keurig op koers. Op een koers "voor de wind" is de automaat nog niet geprobeerd.

- De aansluiting voor een slaapstandschakelaar geeft nog vraagtekens. In de stand "Standby" is geen effect te merken. De schakelaar zou stroombesparend werken. In de stand "Auto" resulteert de slaapstandschakelaar direct in een voortdurende foutmelding. Ik ga Raymarine om uitleg vragen.

- De elektrische pomp is zeer stil. Het stroomverbruik blijft beperkt tot 2 A, in de stand "performance" bijna continue, in de stand "cruising" met korte stroomstootjes. De stand "cruising" is voldoende bij zeilen op ruim water.

Tot op heden ben ik zeer tevreden met het resultaat.
Heeft u andere te vermelden ervaringen met de Evolution in een stalen schip? Ik hoor het graag!

Met groet, Jan

Zeilt dat nog een beetje?

Het is maar hoe je het bekijkt.....

De ochtend van Hemelvaartsdag 2014, een wolkenband met regen lag over midden Nederland. Zo ongeveer van Ketelhaven naar Medemblik, precies op de lijn van de vaartocht die wij in gedachten hadden. Er was een oostelijke wind voorspeld en twee dagen later wind uit het noordwesten. We wilden wel naar Medemblik en we namen die regenband maar voor lief.
Het regende behoorlijk. Tot de Ketelbrug maar even op de motor. Achter een warm bakkie in de kajuit met de ruitenwissers aan. Dat hadden we anders voorgesteld. Maar na de passage van de brug (10:20 uur) werd het wat droger. In de luwte van hoger wal werden de zeilen gezet en binnen korte tijd gleden we langs Urk. Wind oost 5 Bft met uitschieters naar 6. Eigenlijk wilden we op koers 310 gaan varen, maar dat was net te veel voor de wind. Op 330 ging het beter.

de roerganger doet haar best ....

.... met dit als resultaat

Om 12 ton staal met relatief weinig zeil door het water te duwen is veel kracht nodig. Als er maar wind genoeg is wil de boot wel. De theoretische bootsnelheid van ons scheepje is 7,1 knopen. Dat is met 5 Bft halve wind goed te halen. Ooit haalden we langs hoger wal 7,9 knopen. We gaan nog een keer op jacht naar de 8, maar nu even niet. Met een ruime 6 op het log waren we heel tevreden. Niets voor een groot scherp jacht, maar heerlijk voor onze zware motorsailer.

Door de 20 graden hogere koers kwamen we wel te noordelijk van Medemblik uit. Even heb ik geprobeerd om helemaal voor de wind te varen, maar de korte steile golven lieten ons alle kusten van het IJsselmeer zien. Dan maar een korte slag richting Andijk met het zeil over stuurboord. En zelfs met dat uurtje extra waren we om half vier binnen. Ongekend!

Westerhaven Medemblik, 's avonds klaart het op.

Op de terugweg hadden we eerst een heerlijk noordelijk windje 3 Bft. Met grootzeil en Bolle Jan liepen we bij halve wind 3-4 knopen. Best lekker voor een rustige tochtje terug, maar zoals zo vaak zakte de wind rond elf weer in om een aantal uren later, onder invloed van zeewind, weer aan te trekken. En tijdens de luwte komen ze weer, de "IJsselmeervliegen" (zie ook het vorige verhaal). Daarom tot Urk gemotorzeild en wat later op het Ketelmeer weer volop onder zeil genoten van het heerlijke weer.
Het zeilt dus zeker wel, maar alleen met voldoende wind. Bij weinig wind laten we het snel zeilen nog maar even over aan de met een spinnaker uitgeruste jachten. Neeltje blijft tenslotte een motorsailer..

Heerlijke ochtendstilte op het water.

met groet, Jan

Rolhordeur tegen de IJsselmeervliegjes

Ketelmeer 26 april 2014

We hadden zomer in april. Soms met een stevige oostenwind, vaker met weinig wind. Alle tijd om er weer goed in te komen. Heerlijk in de ochtendstilte het IJsselmeer op. De Bolle Jan op het voorstag en langzaam schuiven we verder, tot dat .....

Vedermug, foto uit: Natuurfoto's van Will van den Brand

..... de vliegjes komen! Eerst één, dan meer en voor je het weet zit de boot er onder, zit het zeil er onder en je eigen rug er onder! Wat zijn dat voor beestjes? De door velen IJsselmeervliegjes genoemde insecten zijn Dansmuggen, ook wel Vedermuggen genoemd. Steken doen ze niet, maar je krijgt er een vlekkentroep van!
Ze komen voor bij zoet water. Ze zijn berucht bij het IJsselmeer. Vooral in het voorjaar. Over de dijken fietsen wordt niet leuk meer. Bewoners houden daar hun ramen en deuren gesloten. Ook wij op de boot!

Tot dit jaar haden we in de kajuitdeur een lamellengordijn hangen. Maar dat was niet mug-dicht. Thuis was er de rolhordeur. Waarom dan niet op onze boot? Dat wilde ik uitproberen. Ik bestelde een Unilux rolhordeur voor "op de dag" montage.

We zijn inmiddels een aantal dagen onderweg geweest en hebben de rolhordeur echt nodig gehad. Tot nu toe met succes. En als het uiteindelijk niet blijft werken is de rolhordeur zo weer te verwijderen. Maar dat ziet er nu niet naar uit.

Een zwak punt is de kwetsbaarheid. Bij zeilweer is de deur ingerold. Indien we sterk hellen is lopen zonder steun niet te doen. Als vanzelf gebruik je dan het deurkozijn. Maar daar zit nu aan bakboord de cassette met rolhor. Ik heb daarom een handgreep als steunbeugel in de dag van het kozijn gemonteerd. Dat blijkt goed te voldoen. Nu afwachten of dit in de toekomst ook heel blijft.

En als we het dan toch over windstil weer hebben: Op 12 augustus 2000 waren we met onze Hurley-800 onderweg van IJmuiden naar Texel. Wind: 0 Bft.
Ooit zo'n rustige Noordzee gezien? Maar geen zoet water en dus geen IJsselmeervliegjes!

Ik verlang al weer naar zout water!

Met groet, Jan